« Previous

Bhagavad Gita: Chapter 12, Verse 15

யஸ்மான்னோத்விஜதே¹ லோகோ¹ லோகா¹ந்னோத்³விஜதே¹ ச¹ ய: |

ஹர்ஷாமர்ஷப⁴யோத்³வேகைர்முக்¹தோ³ ய: ஸ ச¹ மே ப்¹ரிய: ||15||

யஸ்மாத்—--யாரால்; ந--—இல்லை; உத்விஜதே---கிளர்ச்சிகளில் இருந்து லோகஹ---பிறர்; லோகாத்--—பிறரால்; ந--—இல்லை; உத்விஜதே---கலக்கங்களிலிருந்து; ச--—மற்றும்; யஹ--—யார் ஒருவர்; ஹர்ஷ--—இன்பம்; அமர்ஷ--—துன்பம்; பய--—பயம்; உத்வேகைஹி--—கவலைகளிலிருந்து; முக்தஹ--—விடுபட்டவர்களும்;யஹ--—யார்; ஸஹ--—அவர்கள்; ச--—மற்றும்; மே--—எனக்கு; ப்ரியஹ----மிகவும்

Translation

BG 12.15: யாரையும் தொந்தரவு செய்யாதவர்களும், யாராலும் கிளர்ச்சியடையாதவர்களும், இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் சமமாக இருப்பவர்களும், பயம் மற்றும் கவலைகள் இல்லாதவர்களும், அத்தகைய என்னுடைய பக்தர்கள் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள்.

Commentary

ஆன்மா இயற்கையால் தூய்மையானது மற்றும் மாசுபடாதது; பிரச்சனை என்னவென்றால், அது தற்போது தூய்மையற்ற மனத்தால் மூடப்பட்டுள்ளது. இந்த அசுத்தங்கள் நீக்கப்பட்டவுடன், ஆன்மாவின் மகிமையான குணங்கள் இயல்பாகவே பிரகாசிக்கும். ஸ்ரீமத் பாகவதம் கூறுகிறது:

யஸ்யாஸ்தி¹ ப⁴க்¹தி¹ர் ப⁴க³வத்¹யாகி¹ஞ்ச¹னா

ஸர்வைர் கு³ணைஸ் த¹த்¹ர ஸமாஸதே¹ ஶுராஹா

ஹராவப⁴க்¹த¹ஸ்ய கு¹தோ¹ மஹத்³-கு³ணா

மனோரதே²நாஸதி¹ தா⁴வதோ¹ ப³ஹிஹி (5.18.12)

'ஒப்புயர்வற்ற கடவுளிடம் தங்களை அர்ப்பணிப்பவர்களிடத்தில் தேவலோக தெய்வங்களின் அனைத்து அற்புதமான குணங்களும் வெளிப்படுகின்றன. ஆனால் பக்தியில் ஈடுபடாதவர்கள், தங்கள் மனதின் தேரில் மட்டுமே ஓடிக்கொண்டே இருப்பார்கள் (எத்தனை சுயமாற்ற உத்திகளைப் பயிற்சி செய்தாலும் சரி).'இங்கு, ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தனது பக்தர்களிடம் உருவாகும் இன்னும் சில குணங்களை விவரிக்கிறார்..

ஒருவரின் விரக்திக்கு காரணமாக இருக்கக்கூடாது: பக்தி இதயத்தை உருக்கி மென்மையாக்குகிறது. எனவே பக்தர்கள் இயல்பாகவே எல்லோரிடமும் அன்பாக நடந்து கொள்கிறார்கள். இதனுடன், அவர் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கும் இறைவனைப் பார்க்கிறார்கள், அனைவரையும் கடவுளின் அணுவாகப் பார்க்கிறார்கள், எனவே அவர் யாரையும் காயப்படுத்த நினைக்கவில்லை.யாராலும் உளக்குழப்பமடைவதில்லை: பக்தர்கள் ஒருபோதும் பிறரைத் துன்புறுத்துவதில்லை என்றாலும், மற்றவர்கள் அவர்களைக் காயப்படுத்த முயற்சிக்க மாட்டார்கள் என்று அர்த்தமல்ல. உலகெங்கிலும் உள்ள துறவிகளின் வரலாறு, அவர்களின் வாழ்நாளில், அவர்களின் பொதுநலப் பணிகளாலும் கொள்கைகளாலும் அச்சுறுத்தப்பட்டவர்கள் பெரும்பாலும் அவர்களை துன்புறுதினர் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. இருப்பினும், துறவிகள் எப்பொழுதும் விரோதிகளிடம் கூட இரக்க மனப்பான்மையைக் கடைப்பிடித்தனர். இவ்வாறு, நாசரேத்து இயேசு சிலுவையில், ‘தந்தையே, அவர்கள் செய்வதை அறியாதஇவர்களை மன்னியும்’ (லூக்கா 23.34) என்று சிலுவையில் பிரார்த்தனை செய்ததைப் பார்க்கிறோம்.

இன்பத்திலும் துக்கத்திலும் சமத்துவம்: பக்தர்கள் சமய நூல்களின் அறிவைப் பெற்றிருப்பதால், கோடை மற்றும் குளிர்காலம் வருவதைப் போல இன்பமும் துன்பமும் வாழ்வின் ஏற்றத் தாழ்வுகள் என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள். . எனவே அவர்கள் மகிழ்ச்சி மற்றும் துக்கம் இரண்டையும் கடவுளின் கருணையாகக் கருதுகிறார்கள், மேலும் அவர்கள் தங்கள் பக்தியை அதிகரிக்க எல்லா சூழ்நிலைகளையும் பயன்படுத்துகிறார்கள்..

பயம் மற்றும் பதட்டத்திலிருந்து விடுபடுதல்: பயம் மற்றும் கவலையிலிருந்து விடுபடுங்கள்: பயத்திற்கும் கவலைக்கும் காரணம் பற்றுதல். இது நமக்குள் புலப் பொருட்களை அனுபவிக்கும் ஆசையையும், அவை நம்மிடமிருந்து பறிக்கப்படும் என்ற கவலையையும் உருவாக்குகிறது. எந்தக் கணத்தில் நாம் ஜடப் பொருள்களின் மீது வெறுப்பை வளர்த்துக் கொள்கிறோமோ, அந்தத் தருணத்தில் நாம் பயத்திலிருந்து விடுபடுகிறோம். பக்தர்கள் பற்றற்றவர்கள் மட்டுமல்ல, அவர்கள் இறைவனின் விருப்பத்திற்கு இசைவாக இருக்கிறார்கள். அதனால் அவர்கள் பயம் மற்றும் பதட்டம் அடைவதில்லை.

« Prev verse

Next verse »